پریدن از روی نوار فرمان ها
پیوند به محتوای اصلی
یکشنبه ٢٨ مرداد ١٣٩٧
 

مدرسه حافظی که در گذشته وحدت نام داشت. به دلیل بافت فرسوده به همت دکتر حافظی رئیس جامعه خیرین کشورنوسازی شده است. این مدرسه اوایل شهریور 1390 تحویل اداره آموزش و پرورش شهرتهران داده شد. مساحت زمین مدرسه 545 متر مربع وساختمان اصلی 808 متر مربع همچنین متراژ زیر بنا 850 مترمربع است. این مدرسه شامل 6 کلاس درس و7 اتاق اداری است.

در این مدرسه علاوه بر کلاس های درس ،کلاس های نهضت سوادآموزی هم در ساعات غیر درسی دانش آموزان مانند زنگ کتابخانه در 2 نوبت برگزار می شود. ظرفیت کلاس ها با توجه به فضاحدود 30 تا38دانش آموزاست تمامی کلاس ها هوشمند هستند وکتابخانه در متراژ35 متری با بیش از 5 هزار جلد کتاب در زمینه های مختلف در اختیار بچه ها قرار دارد.
البته کمبود فضا باعث شده تا سالن وآزمایشگاه به طور مشترک مورد استفاده قرار گیرد .
 مدیر مدرسه دکتر حافظی در پایان حضور خیرین جهت رفع برخی کمبودها در مدارس را لازم می داند و می گوید: اگر کتابخانه مدرسه هوشمند شود، دانش آموزان هنگام مطالعه و تحقیق مشکلی نخواهند داشت. البته نباید فراموش کنیم حضور خیردر مدرسه نه تنها باعث ایجاد انگیزه در دانش آموزان می شود بلکه انعکاس انجام کار خیر آنها در میان خانواده ها هم نتیجه مطلوبی به دنبال خواهد داشت.


حضور دکتر حافظی در جمع دانش آموزان مدرسه
از صبح زود در مدرسه دکتر حافظی واقع در منطقه 10 شور و شوق خاصی برپا بود. دانش آموزان و مسئولان  مدرسه در تکاپو بودند.
هرکس کاری انجام می داد. گروه سرود در گوشه ای تمرین می کردند، عده ای هم دکلمه هایی را که برای خیر مدرسه شان  آماده کرده بودند را می خواندند. همه جا آذین بندی شده بود. همه منتظر ورود دکتر حافظی بودند. بالاخره ساعت 10 "دکترحافظی"  به همراه اعضاء مجمع خیرین مدرسه ساز تهران وارد مدرسه شدند. مسئولان مدرسه به همراه مدیر منطقه و عده ای از بچه ها باشادی برای استقبال از دکتر حافظی به سوی درب مدرسه رفتند.
با ورود دانش آموزان هم در حیاط جمع شدند. همه دوست داشتند تا خیر مدرسه شان را دوباره از نزدیک ببینند . عده ای که تاکنون دکتر حافظی را ندیده بودند بی تاب تر از  بقیه بودند.
در این مراسم تعدادی از دانش آموزان دکلمه وشعرهایی که دروصف خیرین دکترحافظی نوشته بودندرا خواندند. دکتر حافظی هم هدیه ای  به آنها اهداء کرد. گروه سرود نیز سرودی را با موضوع" میهن من" خواندند، همه بچه های مدرسه گروه سرود را همراهی می کردند.
 امروز به جای یک فرزند هر ساله  1200 فرزند دارم
دکتر حافظی در ابتدا سخنرانی خود از شروع فعالیت خیری خود گفت:« حدود 17 سال پیش فرزندم را دراثر تصادف از دست دادم . بعد از فوت او تصمیم گرفتم خانه اش را به مدرسه تبدیل کنم. وقتی مدرسه آماده شد و بچه ها را در آنجا دیدم احساس کردم اگرچه یک پسر از دست دادم اما 1200پسر به دست آوردم. در این مدت با کمک خداوند توانستم 14 مدرسه در سطح کشور بسازم." دکتر حافظی درمیان صحبتهایش اشاره ای هم به فعالیت خیرین کرد و افزود:"باکمک خیرین توانستیم مدارس را از 4 نوبته به 2  نوبته و در حاضر هم بسیاری از مدارس را یک نوبته کنیم ."درپایان برنامه دکتر حافظی از تمامی کلاسها بازدید به عمل آورد.»


اهدای لوح از سوی دانش آموزان دو قلو مدرسه به دکتر حافظی
درمراسم استقبال دانش آموزان مدرسه دکترحافظی از خیر مدرسه شان اتفاقات جالبی افتاد. از جمله این اتفاقات اهدای لوح تقدیر و دسته گل توسط دانش آموزان دو قلو مدرسه به دکتر حافظی بود. همچنین بچه ها درداخل کلاس هایشان هم به گرمی از دکتر حافظی استقبال کردند. آن ها از چند روز قبل کلاس خود را آذین بندی کرده و باشیرینی و شکلات در کلاس به پیشواز دکتر حافظی رفتند.
عکس یادگاری دکتر حافظی با دانش آموزان بر روی نیمکت های مدرسه اش
زیباترین قسمت این برنامه ها مربوط به لحظاتی بود که دکتر حافظی نشسته برروی نیمکت در جمع دانش آموزان عکسی به یادگاری گرفتنند.
پایان مراسم هم یکی از دانش آموزان ساعت مچی که از مشهد مقدس هدیه آورده بود را تقدیم آقای دکترکرد .
دانش آموزان برتر مدرسه از خیر مدرسه شان می گویند
ایمان  خدابنده لو درپایه پنجم درس می خواند و در مسابقات  منطقه ای تکواندو هم توانسته مدال طلا ونقر را کسب کند. در رابطه با خیر مدرسه اش می گوید: مدرسه در موفقیتش نقش بسیاری دارد. او می گوید :"دوست دارم راه خیر مدرسه ام را ادامه دهم. همانگونه که او به فکر آرامش ما است، من هم درآینده زمینه تحصیل بهتر دانش آموزان را فراهم کنم.


خیرین فرشته های روی زمین هستند
"علی متولی زاده " هم یکی دیگر از دانش آموزان مدرسه است. او در رشته ورزشی کشتی مقامهای بسیاری کسب کرده است. علی خیرین را مانند فرشته های برروی زمین می داندکه برای کمک به بچه آفریده شده اند.
"مهرزاد صادقی  " هم یکی دیگر از دانش آموزان پایه چهارم است. مهرزاد قبلا خیرمدرسه اش را ندیده بود. همیشه فکر می کرد خیر مدرسه اش باید جوان باشد.او می گوید : چون مدرسه زیبا و دلنشین ساخته شده فکر می کردم کار فردی جوان است که با دیدن دکتر حافظی هیجان زده شدم.