پریدن از روی نوار فرمان ها
پیوند به محتوای اصلی
یکشنبه ٢٥ آذر ١٣٩٧
 
 یادداشت یک خبرنگار /  نیاز های مدارس ديروز را به فراموشي نسپاريم
سال 1385 كه مدرسه خيري داور در منطقه هفت آموزش و پرورش تهران به بهره برداري رسيد، مدرسه اي بود تمام و كمال و متناسب با نيازهاي آن زمان. هفت سال پيش كه اين مدرسه افتتاح شد هر چند خيلي دور از امروز نيست اما نيازهاي آموزشي امروز از چند سال پيش فرسنگ‌ها فاصله گرفته است. حدود 10 سال پيش نه تنها نيازهاي آموزشي مانند امروز گسترده نبود بلكه دانش آموزان هم با تكنولوزي روز و ابزار هاي ارتباطي كمتر آشنا بودند و شرايط تحصيل و علم آموزي به شكل ديگري بود.
10 سال پيش شايد مهم ترين موضوع اين بود كه خيري نيك انديش براي اعتلاي فرهنگ و دانش در كشورش مدرسه اي را به فرزندان وطنش اهدا كند تا دانش آموزان بتوانند در كلاس هاي درسي با تراكم جمعيتي كمتر درس بخوانند، آن روز هم مانند هر زمان ديگري اهداي مدرسه اتفاقي بزرگ و ماندگار بود و البته مدرسه داور هم با شرايط زمان خودش سازگار؛ چرا كه در دوره اي تراكم دانش آموز در كلاس هاي درس بسيار افزايش يافته بود.
اما امروز شرايط متفاوت از گذشته است و مدارس ديگر شامل چند كلاس درس و يك حياط  نمي شوند. پس شايد بد نباشد سري هم به مدارس احداثي در سال هاي گذشته بزنيم تا آنها كه شرايط و فضاي كافي در اختبار دارند با هزينه نه چندان زياد به امكانات و تجهيزات آموزشي كه نياز امروز فرندان ما است، تجهيز شوند.
مدرسه داور كه در حال حاضر در بر گيرنده جمعي از دختران دبيرستاني منطقه هفت است، ‌90 متر زمين بدون استفاده در اختيار دارد كه مي توان از آن براي ساخت سالن چند منظوره استفاده كرد. شايد در تهران كه خيران گرانقدر عمدتاً براي ساخت مدرسه با مشكل كمبود زمين مواجه هستند فرصت بدي نباشد تا در اين مدرسه كه پيشينه خيري دارد سالن چند منظوره بسازند؛ سالني كه بچه ها بتوانند در آن نماز بخوانند، ورزش كنند، در جلسات حضور يابند و يا هر نياز ديگري  كه بايد در ساعات حضورشان در مدرسه تأمين شود را برطرف نمايند.
ساخت اين سالن در دبيرستان داور نه تنها مشكلات دانش آموزان بلكه مشکلات كادر آموزشي را هم رفع خواهد كرد و شايد مدارس اطراف هم كه امكانات و تجهيزاتشان به حد مناسب نيست بتوانند از سالن مدرسه داور بهره مند شود.
اميد كه در كنار ساخت مدارس امروز، مدارس ديروز به فراموشي سپرده نشوند ؛ چرا كه آنها هنوز با حداقل امكانات در مسير توسعه علمي كشور استوارند و شايسته نيست از ابتدايي ترين امكانات و تجهيزات كه لازمه تحصيل در دنياي امروز است محروم باشند.