پریدن از روی نوار فرمان ها
پیوند به محتوای اصلی
یکشنبه ٢٥ آذر ١٣٩٧
 
 
 
یادداشت خبرنگار/ استخاره آن روز خوب
 
جایی در همین نزدیکی ها دل ها به هم گره خورده اند تا گره ای از مشکلات مردم بازکنند. نام خانه معنوی شان مجمع خیرین مدرسه ساز است. خانه ای که نه سند دارد نه مالک. هر که دل دریایی داشته باشد فقط می تواند مالک معنوی آن باشد و بس. می گویند اگر می خواهی دوستت را بشناسی، با او به سفر برو. تقدیر چنین شد که در یک سفر پر خیر و برکت، با کسانی همراه و هم کلام شدیم که خودشان را حتی یک قطره از دریای پر تلاطم احسان و نیکو کاری نمی دانستند. کسانی که در این دریای بی کران قطره شده اند. قطره هایی که دوست دارند در بین دیگران گمنام بمانند. عجب زمانه غریبی است، در دورانی که هر کس به نوعی تلاش می کند مال و اموال خود را زیاد کند، افرادی پیدا می شوند که خود را صاحب و مالک دارایی های خود نمی دانند. به راستی این است راز ماندگاری و رضایت پروردگار. بزرگان گفته اند که اگر مومنی برای علم و دانش مدرسه ای بسازد، تا مادامی که دانش آموزان در آنجا درس بخوانند و تحصیل کنند برای بانیان آن ثواب و پاداش می نویسند. پاداشی که حتی پس از مرگ آنها ادامه خواهد داشت و از آن سود خواهند برد. خیرین مدرسه ساز در این سفر معنوی با عمل نشان دادند که در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست. و آن روز چه روز خوبی است برای آنها که با تردید قلم دستشان می گرفتند و زیر سقف هایی لرزان، از خدا می خواستند که امروزشان را به خیر بگذرانند و آوار بر سرشان خراب نشود.
مبادا سقفی در مدارس شهر بلرزد و ناجوانمردانه هیاهوی دانش آموزان را خاموش کند. برای ساختن روز خوب برای محرومان استخاره ها همیشه خوب می آیند پس درنگ نکن، جلو بیا. دستت را به سوی آنها دراز کن. آنوقت می بینی که دستان کوچک بسیاری به سوی تو دراز می شود و این عنایت و لطف پروردگار عالمیان است.