پریدن از روی نوار فرمان ها
پیوند به محتوای اصلی
سه شنبه ٢٠ آذر ١٣٩٧
 
همین جا آخرتت را بیمه کن؛ دوست دارم بچه های مدرسه برایم قرآن بخوانند
از همان روزهایی که پدر به او سفارش می کرد مراقب باشد کسی بی آنکه دهانش را با میوه های باغشان تازه کند از مقابل باغ عبور نکند، مردم داری را یاد گرفت و تا امروز، هیچکس دست خالی از در خانه اش بر نگشته است.
خانم صدیقه بهرامی معصوم در این بیماری و تنهایی ایام پیری، دلش به همان قدم های خیری خوش است که برای رضای خدا برداشته است.
این خیر نیک اندیش که مدتی قبل، آپارتمان محل سکونت خود را برای مدرسه سازی وقف کرد، می گوید: وقتی کسانی که همه هستی ات را فدای آن ها کرده ای، در روزگار پیری و بیماری تنهایت می گذارند و از ذره ای محبت به تو دریغ می کنند، آیا می توانی برای فردا و آخرتت به آن ها امید داشته باشی؟
وی ماجرای وقف آپارتمانش برای مدرسه سازی را اینگونه نقل می کند: یک روز سند آپارتمان محل سکونتم را که تنها دارایی ام بود، برداشتم و به مدیر مدرسه شهرک محل سکونتم گفتم می خواهم خانه ام را وقف آموزش و پرورش کنم و همان روز ملکم را به آموزش و پرورش منطقه 15بخشیدم تا صرف مدرسه سازی شود.
آرزوی او نیز همچون سایر خیرین مدرسه ساز این است که همه بچه های مملکت درس بخوانند و برای خود، کسی شوند.
دوست دارم اسمم را روی مدرسه ای که با فروش آپارتمانم ساخته می شود، بگذارند و دانش آموزان مدرسه برایم قرآن بخوانند.